ΚΑΤΩ ΑΠ'ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΜΟΥ

ΚΑΤΩ ΑΠ'ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΜΟΥ

Κρύβω κάτω απ'το δέρμα μου ένα χρώμα

που πάλλεται,απλώνεται κι αλλάζει

και στο ρυθμό του παλμού μου ένα βήμα

που στις φλέβες μου πάνω πατά,

ταξιδεύει όλη τη νύχτα και τη μέρα ησυχάζει

Έχεις μες στην παλάμη σου μια σφαίρα

και μια δέσμη φωτός σα μήτρα αγκαλιάζει

που τις ανταύγειες της χαρίζει στον αέρα

και τη σάρκα μου χα'ι'δεύουν απαλά

όπως στη θάλασσα οι αχτίδες την ώρα που βραδιάζει

Κρύβεις στις ρωγμές των χειλιών σου

μια καταιγίδα από λέξεις ανείπωτες

και ορισμούς των αδίκων σπαραγμών σου

που βίαια σού χαράξαν το πρόσωπο

με κραυγές πνιγμένες,υπόκωφες

Έχεις στα μάτια σου μια πύλη μισάνοιχτη

και πίσω της μια λιμνοθάλασσα γαλήνια

δελεαστική,μυστήρια κι ανέγγιχτη

με νούφαρα λευκά που κουβαλούν

μια μελωδία αρμονική και πειθήνια

Κρύβω πίσω απ'το βλέμμα μου ένα πλάσμα

που το κορμί του τύλιξα σε αύρα μαγική

Γλιστρά μέσα απ'το γυάλινο της ψυχής μου φάσμα

και στη μισάνοιχτη πύλη σου τρυπώνει

Λουσμένο στα νερά σου παίρνει μορφή αλλιώτικη,

γίνεται ύπαρξη παραμυθένια,αέναη,ονειρική...