Φιλοσοφίες τσέπης

Τον εαυτό σου να κοιτάς

Τον εαυτό σου να προσέχεις

Επωδός και πάροδος

Φιλοσοφίες τσέπης

Εκεί που γέμιζαν ψυχές

Μου άδειασαν το φως μου

Στις πιο απίθανες γωνιές

Ενός ψεύτικου κόσμου

Στο μοίρασμα τις έχασα

Τις πιο καλές μου μέρες

Αφέθηκα και ξέχασα

Του νου μου τις φοβέρες

Μέτρησα άδεια βλέμματα

Λυτρώθηκα απ’ τον πόνο

Κι έσωσα από τα ψέματα

Τον εαυτό μου μόνο

Τον εαυτό σου να κοιτάς

Τον εαυτό σου να προσέχεις

Επωδός και πάροδος

Φιλοσοφίες τσέπης

Εκεί που βρήκα ζεστασιά

Θυσίασα το εγώ μου

Στην αιώνια φωτιά

Ενός αρχαίου νόμου

Απ’ τις φλόγες πάλεψα

Να σώσω λίγες σκέψεις

Μες στις στάχτες έψαξα

Για να βρω λίγες λέξεις

Λίγα κομμάτια μάζεψα

Και μες στον πανικό μου

Τα πήρα και τα βάφτισα

Το πιο ακριβό εγώ μου

Το έντυσα, το χτένισα

Και του ‘πα-για φαντάσου

Τη φράση που κορόιδευα:

Μόνο τον εαυτό σου

Τον εαυτό σου να κοιτάς

Τον εαυτό σου να προσέχεις

Επωδός και πάροδος

Φιλοσοφίες τσέπης…

 (Στεφανία Καρκαμάνη)

"Ήταν ένα άγριο τοπίο, γεμάτο απόκρημνα βράχια και απόγνωση. Έψαχνε να βρει τον αντίπαλό του. Ώσπου τα μάτια του καρφώθηκαν από ψηλά, σε ένα θέαμα που έκανε την αετίσια καρδιά του να αναριγήσει. Όχι πολύ μακριά του, στραμμένα σταθερά και άγρια προς το μέρος του, τον κάρφωναν τα μάτια ενός μαύρου πάνθηρα.

  Ο φόβος διαπέρασε όλο του το είναι. Ο κόσμος γύρω του εναλλασσόταν από φωτεινός σε σκοτεινός, στο ρυθμό του χτύπου της καρδιάς του. Η αφοπλιστική εικόνα του αιλουροειδούς είχε μονοπωλήσει το βλέμμα του. Δεν μπορούσε να πετάει άλλο από πάνω του. Είχε έρθει η ώρα να ξεκινήσει η μάχη. Μάζεψε όλες του τις δυνάμεις, έγειρε το σώμα του προς τα εμπρός, τεντώνοντας τα φτερά του προς τα πίσω και με ιλιγγιώδη ταχύτητα κατευθύνθηκε προς το μέρος του." 

(ΝΕΜΕΣΙΣ, Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΗΣ ΚΛΩΘΟΥΣ)