Φιλοσοφίες τσέπης

Τον εαυτό σου να κοιτάς

Τον εαυτό σου να προσέχεις

Επωδός και πάροδος

Φιλοσοφίες τσέπης

Εκεί που γέμιζαν ψυχές

Μου άδειασαν το φως μου

Στις πιο απίθανες γωνιές

Ενός ψεύτικου κόσμου

Στο μοίρασμα τις έχασα

Τις πιο καλές μου μέρες

Αφέθηκα και ξέχασα

Του νου μου τις φοβέρες

Μέτρησα άδεια βλέμματα

Λυτρώθηκα απ’ τον πόνο

Κι έσωσα από τα ψέματα

Τον εαυτό μου μόνο

Τον εαυτό σου να κοιτάς

Τον εαυτό σου να προσέχεις

Επωδός και πάροδος

Φιλοσοφίες τσέπης

Εκεί που βρήκα ζεστασιά

Θυσίασα το εγώ μου

Στην αιώνια φωτιά

Ενός αρχαίου νόμου

Απ’ τις φλόγες πάλεψα

Να σώσω λίγες σκέψεις

Μες στις στάχτες έψαξα

Για να βρω λίγες λέξεις

Λίγα κομμάτια μάζεψα

Και μες στον πανικό μου

Τα πήρα και τα βάφτισα

Το πιο ακριβό εγώ μου

Το έντυσα, το χτένισα

Και του ‘πα-για φαντάσου

Τη φράση που κορόιδευα:

Μόνο τον εαυτό σου

Τον εαυτό σου να κοιτάς

Τον εαυτό σου να προσέχεις

Επωδός και πάροδος

Φιλοσοφίες τσέπης…

 (Στεφανία Καρκαμάνη)